مادرم قربون مو های سفیدت

مادرم فدای اسم نازنینت

تو نباشی مادرم دنیا چه پوچه

جای موندن نداره لحظه ای پوچه

مثل خو رشیدی به آسمون عمرم که اگه غروب کنی منم می میرم

تو فقط اشاره کن ببین واسه تو حاضرم مرگ توی بغل بگیرم

مهربون تر از تو هیچ کسی نبوده شعله وجود من بی تو یه دوده

ارزش بودنم و عمرت گذاشتی کی به جز تو لالای هامو سروده

نخند و با خنده هات باز من و دلخور نکن

نگو دلت با من دیگه تظاهر نکن

ببین ازت بریدم خسته ام از دورویی

از تو برام چی مونده به جز بی آبرویی

لبت یه چیزی می گه چشات یه چیز دیگه

من دیگه فهیدم کدوم دروغ می گه

بهم می گه از عشق تصور تو چیه

وقتی که پیش منی چشات حریص کیه

خیانت از سر تا پای تو می ریزه

تصورت از عشق چه نفرت انگیزه

می دونی حسی که محتاج تو بود داره کم کمک می میره نگو نه یه روزی گفتی می خوام برم حالا پای من یه جایی گیره نگو نه وقتی منتظر بودم کجا بودی حالا اومدی که دیره نگو نهمی دونم جواب تو به این غزل یه سکوت ناگزیره نگو نه واسه موندن دیگه دیره نگو نه دلم از عاشقی سیره نگو نه باغچه سبز دل عاشق من دیگه همرنگ کویره نگو نهاون زمون عاشق تو جونی کرد اما حالا دیگه پیره نگو نه همیشه دروغ می گن وقتی می شم توی چشم های تو خیره نگو نه ادامه مطلب

باورم نمی شه اما دیگه نیستی چه کنم

آره نیستی و منم تنها نشستم با خودم

به خودم می گم که خوابم به خودم می گم خیاله

مگه می شه بی تو اشم نه نمی شم این محاله

توی این شهر شلوغ چشام به دنبال چشاته

راستی چند وقته دلم تنگه نگاته

باورم نمی شه که دیگه خبری از تو نباشه

نکنه خدا نکرده کسی تو دل تو جاشه

با خودم می گم عزیزم نکنه که بر نگردی

نکنه خبر بیارن عشق تازه پیدا کردی

منم اون عاشق تنها که هر شب خون می بارم

شده تو خلوت تارم زبونم سیم گیتارم

دل پر خون شده بیمار شبیه هر دفعه هر بار

شده زخمی سر تب دار از این دل تنگی های دیوار

بازم دیوار و دل تنگی شدم بیمار صد رنگی

بازم نالیدن از پشت حصار کهنه سنگی

چه حالی داره این خونه دوباره سرد و بی جونه

چرا باور نداری که نباشی خونه زندونه

از این حال خراب من کسی چیزی نمی دونه

همه می خندن و می گن شبیه یه دیونه

قصه تنهایی من وحشت از جدایی

جدایی از خاطره ها از دست بی وفایی

وحشت از عاشقی نیست ترس من از فاصله ها

حراسم از پر پر شدن تو اغوش خاطره ها

اخه همه عاشقیا قصه بی وفایی

تو تنهایی نشستن از بهتر از اشنایی

اگه شبام حروم بشه بهتر از اه و زاریه

پناه تنهایی دل عکس های یادگاریه

تو قلبمو شکستیو به یاد گرفت شکستن

بزار فراموشش بشه دلدادن و دل بستن

بگو دنبال کدوم ستاره رفتی و رفتن و بهونه کردی دل به حرف های کی دادی رفتی و دل دیونه کردی مگه تو نمی گفتی فقط من مثل فانوس مثل نورم حالا که شدم ستاره که من از تو خیلی خیلی دورم نه نشونی مونده از تو نه یک رده پا ساده که بخوام فاصله ها رو گم کنم تو خواب جاده بگو چی شد این جدایی بین ما فاصله انداخت باورم نمی شه قلبم با یه دنیا عاشقی باخت بدون از روزی که رفتی خیلی تلخ روزگارم انگاری آخر دنیاست حالا که تو رو ندارمخیلی وقته که نگاهت قهر با هوای چشمام بی تو اون دست های گرمت می دونی که خیلی تنهامادامه مطلب